Jak sprawdzić zawartość THC w marihuanie?

Zawartość kannabinoidów – przede wszystkim THC oraz CBD – stanowi jeden z najważniejszych parametrów każdego suszu konopnego. To właśnie od ich poziomu zależy zarówno legalność produktu, jak i jego potencjalne działanie. Istnieje więc wiele powodów, dla których warto je zbadać – w zależności od sytuacji może to być kwestia bezpieczeństwa, zgodności z prawem lub chęć poznania mocy suszu. Jak przebiega takie badanie i jakie są jego koszty?

Zawartość THC w różnych gatunkach konopi

Na świecie wyróżnia się trzy podstawowe gatunki konopi, różniące się między sobą właściwościami, zastosowaniem oraz zawartością kannabinoidów. Jedne z nich znajdują zastosowanie w przemyśle, inne w medycynie lub hodowli.

Do najważniejszych gatunków konopi należą:

• konopie siewne
• konopie indyjskie
• konopie dzikie

Konopie siewne (włókniste) – znane również jako konopie przemysłowe (Cannabis sativa var. sativa) – są w Polsce dopuszczone do uprawy po uzyskaniu zezwolenia z KOWR. Gatunek ten nie wykazuje właściwości psychoaktywnych, ponieważ zawiera śladowe ilości THC. Rośliny te osiągają wysokość do 2,5 metra, mają smukłe liście i obfite kwiatostany. Wykorzystuje się je m.in. do produkcji włókien, lin, materiałów, kosmetyków, olejków CBD, a także pasz dla zwierząt.

Średnia zawartość THC w konopiach siewnych mieści się w granicach od 0,1% do 1%. Zgodnie jednak z obowiązującymi w Polsce przepisami, legalne uprawy mogą zawierać maksymalnie 0,3% THC – przekroczenie tego limitu skutkuje uznaniem roślin za niezgodne z prawem.

Konopie indyjskie (Cannabis sativa var. indica) to najbardziej znany gatunek konopi, pochodzący z takich regionów jak Indie, Afganistan czy Afryka. Rośliny te są niższe od konopi siewnych, bardziej krzaczaste i rozgałęzione, o szerokich liściach i gęstych kwiatostanach pokrytych żywicą bogatą w THC. Stosowane są głównie do produkcji marihuany i haszyszu, ale również w celach medycznych.

Konopie indyjskie cechują się silnym działaniem psychoaktywnym ze względu na wysokie stężenie THC. W zależności od odmiany jego poziom może sięgać nawet 40%, przy jednoczesnej zawartości CBD dochodzącej do 30%.

Konopie dzikie (Cannabis ruderalis lub podgatunek C. sativa ssp. spontanea Serebr.) pochodzą z terenów Azji i są często traktowane przez hodowców jako rośliny dzikie lub chwasty. Ich wygląd jest skromniejszy – są niższe i mają wąskie liście. Zawierają niewielkie ilości THC, ale stosunkowo dużo CBD, co sprawia, że teoretycznie mogłyby być wykorzystywane do produkcji naturalnych preparatów konopnych. Gatunek ten występuje rzadziej niż pozostałe odmiany.

Średnia zawartość THC w konopiach ruderalis wynosi zazwyczaj od 5% do 10%, natomiast poziom CBD może sięgać 20–30%.

Ile THC i CBD w suszu – dlaczego warto to wiedzieć?

THC i CBD to dwa najważniejsze i najlepiej poznane kannabinoidy, które w największym stopniu wpływają na działanie suszu konopnego. W przypadku THC jego zawartość decyduje nie tylko o efektach, lecz także o legalności produktu.

Podgatunek Cannabis sativa L. var. indica jest szczególnie bogaty w THC. To właśnie z kwiatów konopi indyjskich pozyskuje się marihuanę. Głównym związkiem odpowiedzialnym za jej działanie jest tetrahydrokannabinol, który wywołuje uczucie relaksu, euforii, wpływa na nastrój, percepcję, pobudza apetyt i powoduje szereg innych efektów fizycznych oraz psychicznych. Najbardziej charakterystyczną cechą THC pozostaje jednak jego działanie psychoaktywne, dzięki któremu związek ten zdobył tak dużą popularność.

Z kolei CBD (kannabidiol) działa w sposób całkowicie odmienny. Nie powoduje odurzenia ani zmian percepcji, a wręcz może łagodzić skutki nadmiaru THC. Występuje w większych ilościach w podgatunku Cannabis sativa L. var. sativa i jest szeroko wykorzystywany w celach terapeutycznych. Stosuje się go pomocniczo m.in. przy bezsenności, stanach lękowych, bólu, napięciu mięśni, stresie czy problemach neurologicznych.

W wielu przypadkach można z grubsza rozpoznać, czy dana roślina zawiera więcej CBD, czy THC, jednak dokładne proporcje da się określić jedynie badaniem laboratoryjnym. Nawet konopie włókniste mogą zawierać do 1% THC, podczas gdy w Polsce dopuszczalne jest jedynie 0,3%. Dlatego rolnicy często wykonują analizy, aby upewnić się, że ich plony spełniają wymogi prawne.

Pacjenci z kolei badają susz, by określić optymalny skład kannabinoidów do celów leczniczych, ponieważ efekt terapeutyczny zależy od synergii różnych związków, nie tylko samego THC. Od wyników badań uzależnia się dobór odmiany oraz dawkowanie.

Również osoby używające marihuany rekreacyjnie w krajach, gdzie jest to legalne, zwracają uwagę na stężenie THC. Zbyt niski poziom sprawi, że susz będzie słaby, a zbyt wysoki może wywołać niepożądane reakcje, takie jak niepokój czy stany lękowe. Znajomość zawartości THC i CBD w suszu pozwala więc lepiej kontrolować efekty i dopasować jego działanie do własnych potrzeb.

Jak prawidłowo zbadać ilość THC?

Wbrew pozorom, sam wynik dotyczący zawartości THC w suszu konopnym nie daje pełnego obrazu. W świeżej roślinie czystego THC występuje bowiem bardzo mało.

Zdecydowaną większość stanowi kwas tetrahydrokannabinolowy (THCa) – prekursor THC, który dopiero pod wpływem dekarboksylacji (czyli ogrzania, np. podczas palenia, waporyzacji lub gotowania) przekształca się w aktywne THC. Dlatego, aby uzyskać rzeczywisty obraz potencjału psychoaktywnego suszu, należy zawsze badać łączną zawartość THC i THCa. Analogiczna zasada dotyczy związku CBD i jego kwasowej formy – CBDa.

Warto jednak wiedzieć, że suma THC i THCa nie jest równa zawartości THC po procesie dekarboksylacji. Wynika to z różnic w masie cząsteczkowej – cząsteczka THC stanowi około 87,7% masy cząsteczki THCa. Oznacza to, że po przekształceniu THCa w THC masa nowo powstałego kannabinoidu jest mniejsza, a więc jego udział procentowy w suszu również się obniża.

Dodatkowo proces dekarboksylacji nigdy nie jest w 100% skuteczny – około 25% THCa pozostaje w formie kwasowej, a część ulega przekształceniu w inne związki, takie jak CBN (kannabinol).

Aby obliczyć potencjalną, maksymalną zawartość THC po dekarboksylacji, należy więc zastosować wzór:

(0,877 × %THCa) + %THC

Dzięki temu otrzymujemy wartość określającą, ile THC może powstać z THCa po ogrzaniu – czyli rzeczywistą, możliwą do uzyskania moc suszu konopnego.

Zawartość THC zbliżona do wartości maksymalnej występuje w sytuacjach, gdy konopie lub ich ekstrakty są wystawione na długotrwałe działanie wysokiej temperatury, jak ma to miejsce np. podczas przygotowywania edibles, nalewek czy innych przetworów. Podgrzewanie ekstraktów w temperaturze około 200°C przez 5 minut może doprowadzić do niemal pełnej, 100-procentowej konwersji THCa w THC.

W przypadku tradycyjnego palenia lub waporyzacji proces ten przebiega jednak mniej efektywnie. Dekarboksylacja nie zachodzi w pełni, dlatego uzyskane ilości aktywnego THC są niższe od teoretycznego maksimum.

Aby więc oszacować rzeczywistą ilość THC, jaką przyjmujemy podczas spalania lub waporyzacji jednego grama marihuany, należy uwzględnić, że około 75% THCa ulega przemianie w THC. W praktyce obliczenia wykonuje się według poniższego wzoru:

(0,877 × 0,75 × %THCa) + %THC

Otrzymany wynik stanowi szacunkową zawartość THC po dekarboksylacji w warunkach konwencjonalnego użycia – czyli w marihuanie spalanej lub poddanej waporyzacji.

Badanie suszu w domu – ile THC znajduje się w marihuanie?

Zanim zaczniemy jakiekolwiek obliczenia, trzeba najpierw zdobyć dane dotyczące faktycznej zawartości THC i THCa w badanym suszu. Można to zrobić na dwa sposoby: korzystając z domowych metod testowania lub zlecając analizę w profesjonalnym laboratorium.

Na rynku dostępne są domowe testery THC i THCa, które można kupić niemal w każdym kraju, niezależnie od obowiązujących przepisów dotyczących marihuany – również w Polsce. Jeśli nie są dostępne lokalnie, można je bez problemu zamówić przez Amazon lub inne zagraniczne sklepy internetowe.

Testy barwnikowe

Jednym z najprostszych sposobów analizy są testy barwnikowe, które działają na zasadzie reakcji chemicznej. Ich obsługa jest bardzo łatwa – próbkę suszu, ekstraktu lub olejku umieszcza się w małym pojemniczku z dołączonym odczynnikiem. Płyn reaguje na obecność konkretnych kannabinoidów i zmienia kolor w zależności od wykrytej substancji.

Do każdego zestawu dołączona jest paleta barw, która umożliwia porównanie uzyskanego koloru z odpowiednim wzorcem. Na tej podstawie można w przybliżeniu określić wynik testu. Należy jednak pamiętać, że dokładność testów barwnikowych jest ograniczona – nie pozwalają one na precyzyjne oznaczenie procentowej zawartości THC czy THCa, ale stanowią szybki, tani i prosty sposób na uzyskanie orientacyjnych wyników.

Chromatografia cienkowarstwowa (TLC)

Testy określane skrótem TLC (Thin-Layer Chromatography) należą do bardziej zaawansowanych metod badania zawartości kannabinoidów. Są nieco droższe od testów barwnikowych, ale oferują znacznie wyższą dokładność pomiaru. Oprócz THC i CBD pozwalają również określić poziomy innych związków, takich jak CBG, CBC czy CBN.

Tego rodzaju testy wymagają od użytkownika większej precyzji i ostrożności przy wykonywaniu analizy, jednak w zamian zapewniają dokładność sięgającą nawet 1%. Niektóre zestawy potrafią też wykrywać substancje syntetyczne lub zanieczyszczenia, które mogą być niebezpieczne dla zdrowia.

W Polsce testy TLC oferuje m.in. sklep PRO Test, prowadzony przez firmę Chemical Safety Sp. z o.o.. Co istotne, 3% zysku ze sprzedaży tych zestawów przekazywane jest na działalność stowarzyszenia konopnego. To obecnie najlepsze dostępne rozwiązanie do użytku domowego, stanowiące rozsądny kompromis między kosztami samodzielnego badania a dokładnością analizy laboratoryjnej.

Domowe urządzenia do badania zawartości THC

Kolejną opcją są elektroniczne testery i analizatory THC, stworzone głównie z myślą o hodowcach oraz zaawansowanych użytkownikach konopi. Takie urządzenia to już poważniejsza inwestycja – ich ceny wahają się od kilkuset do nawet kilku tysięcy złotych.

Sprzęt tego typu analizuje skład chemiczny kwiatów konopi, a wyniki prezentowane są w dedykowanej aplikacji mobilnej poprzez Bluetooth. Cały proces jest bardzo prosty i szybki – trwa zaledwie kilka minut. Wadą pozostaje cena, ponieważ za bardziej precyzyjne urządzenia oparte o spektroskopię NIR (bliską podczerwień) trzeba zapłacić nawet około 2000 zł.

Najtańsze testery kosztują natomiast już około 300 zł. Przykładem może być HiGrade THC tester, dostępny w sklepach internetowych. Oprócz funkcji badania kannabinoidów oferuje on również porady dotyczące uprawy – potrafi wykryć pleśń, ocenić stan rośliny, dobrać proporcje nawozów i wskazać optymalny moment zbioru.

Warto jednak podkreślić, że w przypadku tego urządzenia nie odbywa się faktyczna analiza laboratoryjna. Aplikacja mobilna wykorzystuje zdjęcia wysokiej rozdzielczości, ocenia strukturę, kolor i gęstość trichomów, a następnie, za pomocą algorytmów sztucznej inteligencji, szacuje procentową zawartość THC. Mimo to, według opinii użytkowników, wyniki uzyskiwane w ten sposób są zaskakująco dokładne i często pokrywają się z rezultatami badań laboratoryjnych.

Badania laboratoryjne

Zawsze można przekazać próbkę specjalistom i skorzystać z usług profesjonalnych laboratoriów analitycznych. Wbrew powszechnemu przekonaniu, taka możliwość istnieje również w krajach, w których marihuana nie jest legalna.

W Polsce analizy wykonują m.in. laboratoria takie jak EkotechLAB, które nie mają obowiązku zgłaszania klientów organom ścigania – ich celem jest przede wszystkim umożliwienie sprawdzenia składu suszu. Klient, przystępując do badania, teoretycznie może nie być świadomy, że posiada nielegalną substancję. Akredytowane badanie zawartości CBD, CBDA, THC i THCA kosztuje około 265 zł i wymaga próbki o wadze 2 gramów.

Laboratorium oferuje również możliwość anonimowego badania suszu. W takim przypadku próbki przesyłane są w specjalnych workach z indywidualnym kodem, dzięki któremu można później odczytać wyniki. Badanie to jest nieakredytowane, obejmuje określenie łącznej zawartości THC i CBD, a jego koszt wynosi 250 zł. Więcej informacji dostępnych jest na stronie Cannalabs by EkotechLAB.