Skoczne pluskwiaki w uprawie marihuany - zwalczanie i zapobieganie

Czerwce | Gąsienice | Komary grzybowe (ziemiórki) | Koniki polne i świerszcze | Mączliki (białe muszki) | Mrówki | Mszyce | Miniarki (owady minujące) | Pleśń | Ptaki | Roztocze (przędziorki) | Septorioza liści | Ślimaki | Tarczówki (śmierdzące robaki) | Wełnowce | Wciornastki | Werticilioza (choroba więdnących liści) | Wirus mozaiki tytoniu | Zwierzęta

Uprawy marihuany często narażone są na ataki różnych gatunków owadów. Wśród nich szczególnie groźne okazują się przedstawiciele rzędu pluskwiaków, w którym znajduje się wiele gatunków żerujących na konopiach. W uprawach tych najczęściej spotyka się pluskwiaki z podrzędu fulgorokształtnych (planthoppers) oraz z rodziny skoczkowatych (leafhoppers), zaliczanych do podrzędu cykadokształtnych. To właśnie im poświęcona będzie dalsza część tekstu.

Niektóre z tych szkodników swoim wyglądem przypominają koniki polne lub świerszcze, jednak należy pamiętać, że te ostatnie zaliczane są do rzędu prostoskrzydłych, a więc stanowią zupełnie inną grupę owadów. Warto poznać ich cechy rozpoznawcze, aby uniknąć pomyłek i móc skutecznie reagować w przypadku pojawienia się infestacji.

Czym są skoczki fulgorokształtne i jakie powodują szkody?

Skoczki fulgorokształtne to podrząd pluskwiaków obejmujący około 12 tysięcy gatunków. Żerują głównie na łyku roślin zielonych, wysysając z nich cenne związki organiczne, co osłabia rośliny i hamuje ich rozwój. W języku angielskim określa się je mianem planthoppers, co można przetłumaczyć dosłownie jako „skoczki roślinne”. Warto jednak pamiętać, że nie mają one nic wspólnego z konikami polnymi ani świerszczami, które bywają potocznie nazywane „skoczkami”.

Działalność tych pluskwiaków prowadzi do usychania liści, spowolnienia wzrostu roślin i zmniejszenia plonów. Czasem objawy ich obecności można pomylić z niedoborami składników odżywczych. Dodatkowo na roślinach często pojawia się biała, watowata substancja przypominająca pleśń, produkowana przez larwy tych owadów.

Jak wyglądają skoczki fulgorokształtne?

Wygląd dorosłych osobników jest bardzo zróżnicowany, ponieważ na świecie występuje ponad 12 tysięcy gatunków. Najczęściej mają zielony kolor i kształt przypominający mały liść, ale mogą też występować w odcieniach brązu, szarości, czerni, różu, beżu, a nawet niebieskim, często z unikalnymi wzorami na ciele. Każdy gatunek może mieć charakterystyczne barwy i formę, co utrudnia ich jednoznaczną identyfikację.

Czym są skoczkowate (leafhoppers) i jakie wyrządzają szkody?

Skoczkowate, określane również jako bezrąbkowate, stanowią największą rodzinę w obrębie pluskwiaków, obejmującą ponad 22 tysiące gatunków. Żerują poprzez wysysanie soków z roślin, co prowadzi do osłabienia roślin, utraty chlorofilu oraz spowolnienia ich wzrostu. Dodatkowo mogą przenosić różne choroby, a ich jaja składane wewnątrz tkanek roślin utrudniają skuteczne zwalczanie. W efekcie liście konopi mogą się zwijać, usychać i pojawiają się na nich charakterystyczne brązowe lub żółte plamki. Skoczkowate są szczególnie aktywne w warunkach niskiej wilgotności, wtedy chętniej pozyskują wodę z roślin.

Jak wyglądają skoczkowate?

Przedstawiciele tej rodziny to niewielkie owady, zwykle osiągające do 1,5 cm długości. Mogą mieć różne kolory, czasami bardzo jaskrawe, a poszczególne gatunki znacząco różnią się wyglądem. Nie ma jednak konieczności rozróżniania konkretnych gatunków, gdyż metody ich zwalczania są takie same dla całej rodziny.

Jak pozbyć się skocznych pluskwiaków z upraw?

Obserwacja – kluczowym krokiem przy każdej infestacji jest szybkie wykrycie problemu. Nie tylko dlatego, że owady wysysają soki z roślin, osłabiając je, ale również dlatego, że pozostawienie ich na dłużej sprzyja szybkiemu rozmnażaniu, co utrudnia zwalczanie. Im wcześniej zareagujemy, tym większe szanse na skuteczne pozbycie się szkodników.

Naturalni wrogowie szkodników – w walce z pluskwiakami pomocne są pożyteczne owady, które eliminują szkodniki, nie zagrażając roślinom. Należą do nich biedronki, niektóre pasożytnicze osy, modliszki oraz przedstawiciele rodziny złotookowatych. W sprzedaży dostępne są np. osobniki Chrysoperla rufilabris (Green Lacewing), które wspierają inne metody zwalczania infekcji. Biedronki również można łatwo nabyć. Choć same mogą nie wyeliminować całej plagi, znacząco zwiększają skuteczność pozostałych działań.

Opryski i środki chemiczne oraz naturalne:

• Mydła ogrodnicze potasowe – bezpieczne dla roślin i pożytecznych organizmów. Ich działanie nie utrzymuje się długo, dlatego aplikację często trzeba powtarzać. Należy unikać pokrywania pąków, ponieważ mogą przejąć nieprzyjemny smak.
• Olej neem (olej z nasion miodli indyjskiej tłoczonych na zimno) – skuteczny wobec wielu szkodników i bezpieczny zarówno dla ludzi, jak i roślin. Podobnie jak mydła, może nadawać smak pąkom, więc trzeba dbać, aby nie miał z nimi kontaktu.
• Spinosad – organiczny środek owadobójczy produkowany w wyniku fermentacji bakterii glebowych Saccharopolyspora spinosa. Jest bezpieczny dla roślin, zwierząt i ludzi, a dodatkowo zwalcza gąsienice, mszyce, roztocza czy wciornastki. Jego wadą jest toksyczność dla pszczół, dlatego w niektórych krajach jest zakazany. Najlepiej stosować go po zmroku, minimalizując ryzyko szkody dla owadów pożytecznych.
• Pyretryna – naturalny alkaloid pochodzący z koszyczków kwiatowych roślin, np. złocienia dalmatyńskiego, o właściwościach owadobójczych znanych od XIX wieku. Dostępne są również syntetyczne analogi – pryretroidy. Poza zabijaniem owadów, działają także odstraszająco. Wystarczają przy tym niewielkie dawki, ale podobnie jak spinosad są szkodliwe dla pszczół.

Każda z tych metod może być stosowana osobno lub w połączeniu, w zależności od skali infestacji i rodzaju uprawy, aby skutecznie ograniczyć szkodniki i chronić rośliny.