Wciornastki w uprawie marihuany – zwalczanie i zapobieganie

Czerwce | Gąsienice | Komary grzybowe (ziemiórki) | Koniki polne i świerszcze | Mączliki (białe muszki) | Mrówki | Mszyce | Miniarki (owady minujące) | Pleśń | Ptaki | Roztocze (przędziorki) | Septorioza liści | Skoczne pluskwiaki | Ślimaki | Tarczówki (śmierdzące robaki) | Wełnowce | Werticilioza (choroba więdnących liści) | Wirus mozaiki tytoniu | Zwierzęta

Wciornastki, to niewielkie, bardzo ruchliwe owady zaliczane do odrębnego rzędu. Należą do najpowszechniejszych szkodników pojawiających się w uprawach konopi. Obecnie opisano około sześciu tysięcy gatunków tych insektów. Występują one na wszystkich kontynentach i potrafią przystosować się do rozmaitych środowisk. Część z nich żywi się grzybami lub porostami, inne są drapieżne, jednak zdecydowana większość pasożytuje na roślinach, wysysając z nich soki – to właśnie te odmiany stanowią zagrożenie dla hodowców marihuany.

Jakie szkody wyrządzają wciornastki?

Wciornastki nakłuwają tkanki liści, wysysając z nich soki i cenne substancje odżywcze. W miejscach żerowania pozostają charakterystyczne ślady – błyszczące, srebrzyste lub brązowawe plamki. Czasami przypominają one ślady pozostawione przez ślimaki, choć są znacznie drobniejsze. Przy długotrwałej inwazji roślina, pozbawiana składników pokarmowych, stopniowo więdnie i zamiera. Liście przybierają brunatny odcień, tempo wzrostu wyraźnie się obniża, a ilość oraz wielkość kwiatów stają się mniejsze. Choć wciornastki rzadko prowadzą do całkowitego obumarcia rośliny, ich obecność powinna zostać jak najszybciej zwalczona. Największe szkody wyrządzają młodym roślinom i sadzonkom, szczególnie w przypadku masowych infestacji.

Jak rozpoznać wciornastki?

Wygląd tych owadów zależy od gatunku oraz etapu rozwoju. Larwy, które można dostrzec na spodniej stronie liści, przypominają drobne, nieruchome robaczki. Dorosłe osobniki to zwinne, skrzydlate insekty poruszające się z dużą prędkością. Występują w różnych barwach – od czarnej, przez złotawą, aż po zielonkawą. Ich długość ciała waha się od około jednego milimetra do nawet półtora centymetra.

Jak zwalczać i zapobiegać pojawieniu się wciorniastek?

• Stała obserwacja - przy każdej infestacji szkodników kluczowe znaczenie ma szybkie zauważenie pierwszych objawów. Zwlekanie działa na korzyść insektów – im więcej czasu mają, tym intensywniej się rozmnażają. Wraz ze wzrostem liczby osobników populacja rozwija się lawinowo, co znacznie utrudnia skuteczne pozbycie się ich z uprawy.
• Ziemia okrzemkowa - zwana także diatomitem, to naturalna skała osadowa powstała z mikroskopijnych pancerzyków glonów jednokomórkowych. Wysypuje się ją na powierzchnię podłoża, co pozwala ograniczyć liczebność wielu gatunków owadów. Dzięki bardzo drobnej strukturze (cząsteczki mają od 5 do 100 mikronów) przedostaje się do wszelkich szczelin w ciele insektów. Jej ostre drobiny uszkadzają ich pancerzyki ochronne, powodując odwodnienie i śmierć. Ziemia okrzemkowa to środek w pełni naturalny, bezpieczny zarówno dla środowiska, jak i dla samych roślin.

Skuteczne w zwalczaniu wciornastków są również preparaty aplikowane bezpośrednio na rośliny:

• Mydła ogrodnicze potasowe – to środki bezpieczne zarówno dla samych roślin, jak i dla pożytecznych organizmów obecnych w uprawie. Należy je nanosić na liście oraz inne części rośliny narażone na żerowanie insektów. Ponieważ nie utrzymują się długo na powierzchni roślin, zabieg trzeba regularnie powtarzać. Warto unikać opryskiwania pąków, ponieważ mydło może wpłynąć na ich smak – choć nawet w przypadku kontaktu z nimi nie stanowi zagrożenia dla zdrowia.
• Olej neem (z nasion miodli indyjskiej tłoczonych na zimno) – wykazuje wysoką skuteczność również wobec innych gatunków szkodników. Jest środkiem całkowicie naturalnym i bezpiecznym zarówno dla człowieka, jak i dla samej rośliny. Ma jednak intensywny smak, który może zostać przeniesiony na pąki, dlatego – podobnie jak w przypadku mydeł – należy unikać bezpośredniego oprysku kwiatów.
• Spinosad – ekologiczny preparat owadobójczy, wytwarzany w procesie fermentacji bakterii glebowych Saccharopolyspora spinosa (z grupy Actinomycetes). Jest bezpieczny dla ludzi, zwierząt i roślin, lecz toksyczny dla pszczół. Oprócz wciornastków skutecznie zwalcza także inne szkodniki zagrażające konopiom: mszyce, roztocza, gąsienice, świerszcze i koniki polne. Ze względu na szkodliwość dla pszczół zaleca się jego stosowanie po zmroku – w niektórych krajach użycie spinosadu jest nawet ograniczone.
• Pyretryna – naturalny związek o złożonej strukturze chemicznej, występujący w kwiatach złocienia dalmatyńskiego. Jej właściwości owadobójcze znane są od XIX wieku. W handlu dostępne są również jej syntetyczne pochodne – pyretroidy – które nie tylko eliminują owady, ale również działają odstraszająco. Ich dużą zaletą jest skuteczność przy niskim dawkowaniu, natomiast wadą, podobnie jak w przypadku spinosadu, pozostaje toksyczność wobec pszczół.